Gember

Gember is één van de meest mysterieuze planten die er is, aangezien hij niet in het wild voor komt. Het mysterie waar hij oorspronkelijk vandaan komt is tot op heden onopgelost. Hij werd al in 3000 voor Christus gecultiveerd in Zuidoost-Azië. Men vermoedt dat de plant afkomstig is uit India en van daaruit over de rest wereld verspreid is. Gember wordt sinds oudsher veel gebruikt in de Indiase keuken., De plant is familie van  kurkuma, ook wel ‘geelwortel’ genoemd. De gemberwortel kan ook geraspt of gedroogd worden en is scherper van smaak dan verse gember omdat het meer shogaol bevat. Gember is één van de meest geconsumeerde specerijen ter wereld en wordt gebruikt in allerlei voedingsmiddelen als siroop, ontbijtkoek en dranken als gemberbier of ginger ale.

Geschiedenis:

Buiten dat gember een lange geschiedenis kent als specerij in menig keuken, is het in Aziatische, Indische en Arabische landen ook een populair kruidengeneesmiddel. Zij gebruikten gember voor stimulering van het libido en stimuleren van bloedcirculatie. Het zou helpen bij maagklachten, reisziekte, misselijkheid en menstruatieklachten. Gember heeft pijnstillende en ontstekingsremmende eigenschappen. De Romeinen namen gember altijd mee op hun veroveringstochten en gebruikten het kruid tegen vergiftiging en de pest.

Uit wetenschappelijk onderzoek komt naar voren dat gember een anti-diabetisch effect heeft;, het zou de afgifte, werking en gevoeligheid van insuline verbeteren. In Arabische landen werd het gebruikt om de hersenfunctie te verbeteren en staat het bekend om zijn ondersteunende werking bij zwangerschapsmisselijkheid. In de middeleeuwen was een halve kilo zelfs evenveel waard als een schaap.

Mogelijke bijwerkingen: Gember wordt over het algemeen goed verdragen maar wordt afgeraden voor mensen die medicijnen voor diabetes, bloeddruk, bloedverdunning of immunosuppressiva gebruiken. Gebruik wordt ook afgeraden voor mensen met galstenen en auto-immuunziekten.