Voor groene thee worden de jonge theebladeren na de oogst meteen behandeld met stoom waardoor de enzymen van polyfenolen gedeactiveerd worden waardoor deze intact blijven en ook de kleur van de blaadjes tevens behouden blijft. Vervolgens worden de bladeren gerold, geplet en bij lage temperatuur gedroogd. Deze polyfenolen maken zo’n 30 a 40 procent uit van de gedroogde groene theebladeren. Een kop groene thee bevat tussen de 50 en 150 milligram polyfenolen wat zeer krachtige antioxidanten zijn. Deze antioxidanten beschermen het lichaam tegen vrije radicalen welke een schadelijk effect hebben en het verouderingsproces versnellen. Groen thee bevat net als zwarte thee ook cafeïne, deze thee kan het beste worden getrokken op een lagere temperatuur omdat deze anders bitterder wordt. 

Geschiedenis:

De groene thee wordt in China al ruim 5000 jaar geroemd vanwege zijn geneeskrachtige werking. In Zuidoost-Azië worden de bladeren van groene thee sinds oudsher gebruikt om op te kauwen als een soort pruimtabak. Groene thee is afkomstig van dezelfde plant als zwarte thee echter vindt er bij groene thee dus minimale oxidatie plaats waardoor er meer polyfenolen behouden blijven. Volgens een legende werd de groene thee ontdekt door de keizer van Shennong bij wie er tijdens een rustpauze een paar bladeren van een brandende plant in zijn drinkbeker met heet water vielen. Het water werd hierdoor donkerder gekleurd, toen de keizer een slokje naam was hij aangenaam verrast en verzocht zijn bedienden het drankje voortaan op deze manier voor hem te bereiden. De theebladeren werden hiervoor eerst gebakken in een pan of wokpan. In China werd het drinken van groene thee gezien als sociale gelegenheid en werd daarmee een onderdeel van het dagelijks leven.

Vele eeuwen later in de 18e eeuw werd in Japan een andere bereidingsmethode gebruikt welke sencha wordt genoemd. Bij ‘sencha’ thee worden de theebladeren niet gerold en gebakken, wat bij andere groene theesoorten wel het geval is. De groene theebladeren worden net als bij originele groene thee wel geplet en gestoomd. Sencha betekent gewelde thee wat verwijst naar het bereidingsproces waarbij platte naalden ontstaan. Binnen de traditionele Chinese geneeskunde wordt groene thee toegepast bij hoofdpijn, spijsverteringsproblemen, depressie, immuunziekten en ontgifting. Binnen de kruidengeneeskunde staat groene thee bekend om zijn antibacteriële, antivirale, bloeddruk- en bloedsuikerverlagende eigenschappen. Uit wetenschappelijk onderzoek komt naar voren dat de thee de lever beschermt tegen toxines en giftige stoffen en een mild positief effect heeft op cardiovasculaire aandoeningen.

Voedingsstoffen:
⚬ Theanine
⚬ Polyfenolen
⚬ Fluoride

Mogelijke Bijwerkingen:

Groene thee wordt over het algemeen goed verdragen, echter bevat groene thee cafeïne, welke een stimulerende werking kan hebben.

–        Groene thee kan de absorptie van ijzer en andere vitamines en mineralen verlagen.