Kaneel

Kaneel is een specerij welke wordt gemaakt van de binnenbast van de scheuten van de kaneelboom. Er zijn veel verschillende kaneelsoorten waarvan de Cinnamomum verum en Cinnamomum  cassia de belangrijkste zijn. De Cassia is wat scherper en zoeter dan de verum soort welke ook wel ceylonkaneel genoemd wordt. De kaneelboom komt in het wild voor in het zuidwesten van India en Myanmar, in overige tropische gebieden wordt de kaneelboom gecultiveerd.   

Geschiedenis:

De naam van de boom (Cinnamomum) is afgeleid van het latijnse woord ‘Canella’ wat stokje betekent. Rond 2800 voor christus werd kaneel al genoemd in een oud Chinees kruidenboek ook in het oude Egypte was het populair waar het werd gebruikt als parfum. De specerij wordt zelf genoemd in de bijbel waar het als waardig geschenk werd gezien voor koningen en andere hooggeplaatsten. In 1580 was Ceylon het huidige Sri Lanka een kolonie van Portugal later kwam het kaneelmonopoly in handen van de Nederlanders. In 1765 begon met voor het eerst met het verbouwen van kaneel op plantages. Niet veel later veroverden de Engelsen in 1796 het eiland. De Nederlanders slaagden er vervolgens in om kaneelplantages aan te leggen in Indonesië waarmee zij konden concurreren met de Engelsen.

Kaneel wordt in de westerse keuken veel gebruikt als smaakmaker in zoete gerechten en is ook een populair ingrediënt in snoepgoed. In India wordt kaneel als ingrediënt in kerriemengsels gebruikt waar het dient als natuurlijk conserveringsmiddel. De specerij wordt ook geroemd om zijn geneeskrachtige werking. Wanneer men last heeft van een opgeblazen gevoel, winderigheid, misselijkheid of obstipatie kan kaneelthee verlichting bieden. Binnen de kruidengeneeskunde wordt de specerij gebruikt vanwege zijn ontstekingsremmende werking en wordt ingezet bij luchtweginfecties, jicht, artritis en diabetes mellitus. Wetenschappelijk onderzoek heeft uitgewezen dat de bestanddelen proanthocyanidinen een bevorderende werking hebben op de glucose- en vetstofwisseling. Kaneel kan een ondersteunende werking hebben bij laaggradige ontstekingen, verhoogde bloeddruk en diabetes type 2 gerelateerde klachten zoals insulineresistentie en glucose intolerantie. Kaneel zou een stabiliserende werking hebben op de bloedsuikerspiegel. De specerij zou zelfs de vorming van kankercellen tegen kunnen gaan en wordt vaak in het dieet opgenomen bij lymfeklierkanker en leukemie. De werking van kaneel op dit gebied is echter niet wetenschappelijk bewezen. Ook binnen de aromatherapie is de specerij populair vanwege zijn versterkende en verwarmende werking.

Mogelijke bijwerkingen:

Kaneel wordt over het algemeen goed verdragen, echter kunnen sommige mensen overgevoelig zijn met een geïrriteerde huid en slijmvliezen als gevolg. Kaneel bevat de stoffen cumarine en safrol die volgens dierproeven mogelijkerwijs kankerverwekkend kunnen zijn. De kaneelsoort cassia bevat veel meer van de stof cumarine ten opzichte van de kaneelsoort verum. Een te hoge inname van de stof coumarine kan leverschade en de bloedstolling remmen.

–            Niet gebruiken tijdens de zwangerschap en het geven van borstvoeding.