Lindebloesem

De boomsoort behoort tot Europa’s grootste loofbomen, de winterlinde wordt tussen de 25 en 30 meter, de zomerlinde kan wel zo’n 40 meter hoog worden. Ook de zilverlinde komt veel voor in Nederland, maar wordt meer gezien als sierboom en kan vaak worden teruggevonden in parken. Lindebloesem bevat vitamine, mineralen, en verschillende flavonoïden maar bevat ook veel slijmstoffen. 

Geschiedenis:

Zijn Latijnse naam komt van telum wat speer betekent. Bij de Romeinen stond de boom bekend om zijn buigzame hout dat gebruikt werd voor het maken van speren. Voor de Germanen was het ook een belangrijke voedselbron en was gewijd aan Freya, de godin van vruchtbaarheid, liefde en gerechtigheid.  De geneeskrachtige werking werd ingezet bij buikkrampen, (mond)zweren, puistjes, hartkloppingen en epilepsie. De binnenbast kan een ondersteunende werking bieden bij maag-darmstoornissen en reumatische klachten vanwege zijn ontstekingsremmende werking.

Lindebloesem wordt binnen de kruidengeneeskunde ingezet vanwege zijn slijm oplossend vermogen en kan ondersteunend werken bij hoest, verkoudheid en andere luchtwegproblemen. Het heeft ook een diuretische en zweetdrijvende werking, wat helpt bij het afvoeren van afvalstoffen. Het is een veelzijdig kruid dat ook een rustgevende en bloedzuiverende werking heeft.  

Voedingsstoffen:
⚬ Vitamine: C, E en bètacaroteen
⚬ Mineralen: fosfor, clacium, magnesium, kalium, ijzer, koper, silicium, mangaan en zink.
⚬ Etherische oliën: geraniol, limoneen, geranylacetaat , farnesol
⚬ Plantenzuur: koffiezuur, chlorogeenzuur en p-coumaarzuur, appelzuur en wijnsteenzuur
⚬ Looistoffen
⚬ Slijmstoffen
⚬ Saponine
⚬ Cyanogeenglycoside
⚬ Pectine