Geschiedenis:
Bijvoet heeft zijn Latijnse naam Artemisia vulgaris te danken aan een Griekse mythologie, In de Griekse mythologie was het een plant die net als 200 vergelijkbare soorten van koningin Artemis waren. Bijvoet is een veelzijdige plant die vroeger door jagers werd gebruikt om hun geur te maskeren, de Mongolen gebruikten het om muggen te verjagen en de Romeinen stopten het in hun schoeisel tegen vermoeidheid. Het blad en de bloemknoppen worden tegenwoordig veel gebruikt in kruidenbitters en likeuren.

De werkzame stoffen van bijvoet zijn: looistoffen, bitterstoffen, flavonoïden en etherische oliën met Cineol en Thujon. De mannelijke bloemen geven in de zomer enorm veel pollen af waar mensen met een kruisallergie gevoelig voor zijn. Bijvoet kan zelfs gerookt worden en heeft een milder maar vergelijkbaar effect als marihuana.  Het kruid kan ook worden gebruikt bij de bestrijding van bladluizen, bijvoet verspreid lokstoffen die natuurlijke vijanden van de bladluis aantrekken.

Voedingsstoffen:
⚬ Bitterstoffen: vulgarine en psilostachine
  ⚬ Etherische oliën: Cineol en Thujon
  ⚬ Looistoffen
  ⚬ Polyalkynen
  ⚬ Resines
  ⚬ Tannines
  ⚬ Flavonoïden 

Kruidencombinaties:
Bijvoet heeft een licht bittere smaak en is uitermate geschikt om te gebruiken in allerlei kruidencombinaties zoals bijvoorbeeld met:

  ⚬ Brandnetel
  ⚬ Roos
  ⚬ Frambozenblad
  ⚬ Hondsdraf

Mogelijke bijwerkingen
Bijvoet wordt over het algemeen goed verdragen, echter dient het gebruikt te worden in kleine hoeveelheden. De stof Thujon kan leiden tot buikpijn, duizeligheid en is bij zeer grote hoeveelheden giftig. Gebruik tijdens de zwangerschap wordt afgeraden aangezien bijvoet een stimulerende werking kan hebben op de baarmoeder. 

– Mensen met een kruisallergie* kunnen gevoelig zijn voor bijvoet waardoor er een allergische huidreactie op kan treden en geïrriteerde slijmvliezen kan veroorzaken. Een allergie voor bijvoet gaat vaak gepaard met een allergie voor andere planten zoals: venkel, anijs, peterselie en selderij. En vice versa. (*De kruisallergie ontstaat doordat het allergeen het allergie-veroorzakende deeltje) in de tweede stof qua vorm lijkt op het allergeen in de eerste stof)